فقط برای تو

X

فقط برای تو

به نام دوست که هر چه داریم از اوست


	بازم دوبيتي! اي كاش كه خاطرات من مي مردند يا آنكه مــــرا ز ياد خود مــــي بردند يا آنـــــكه بــــدون اختيار تقــــدير بر وفق مراد من رقم مي خوردند *********** عمريست كه خود به خود ز غم مي سوزم بي سوز و گداز و شعله هـــــم مي سوزم وز آتش شعـــــــله هاي عشقي خاموش بنگر كه چگـــــــونه دم به دم مي سوزم ********* چنديست كه با خودم كمـي در گيرم تا زندگـــــــي دوباره از ســـــر گيرم امروز بهــــــانه اي شدي تا با تو فردا ز غـــــم گذشته ها پر گيرم ******** آنقدر که ما به جان هـم افتادیم! نفرت زده از دهـان هـم افتادیم! مهمان نگاه هم نبودیــم هر چند چون قند به استکان هم افتادیم!** \|+\| نوشته شده توسط لیلا در سه شنبه هشتم مرداد 1387 \|


	هوس غرق در افکار وسوسه گر خویش به فراموشیت اعتراف می کردم هوس در جانم رخنه کرده بود و مسخ شده بودم ای کاش مرگم فرا می رسید که دیگر روی نگریستن به تو را نیز ندارم آه می دانستم که تظاهر می کنی به عشق اما نه چون همه که احساس مرا لمس کرده بودی و در ورای بی تفاوتی هایت مرا می فهمیدی و حقیقت ناگفته قلبم را که چون آئینه ای درچشمان تو تبلور می یافت آری ما روی در روی هم بودیم هرآن..هر لحظه..هر نفس و تمام دقایق..ساعات..روزها و سالهایی که در فراق به سر کردیم و من جریان عشق زیبای تو را در شاهرگ قلب خویش عاشقانه لمس می کردم حال در گناهی وارونه غوطه ورم و روی نگریستن به تو را نیز ندارم... \|+\| نوشته شده توسط لیلا در دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387 \|


	خدانگهدار... عشق به من آموخت کوتاه باید زیست و جاوید که قلبهای عاشق در درون خویش می تپند...تا ابد... ***** شعر بهانه ای بود برای دوستی و عشق بهانه ای شد برای نفرت... *** امروز چشمان خونبار مرا مرهمی نیست و بدرقه اشک چشمی عاشق تنها آرزوی موفقیتی است! و خدانگهدار...! امروز سرمایه عشقی عظیم به وسعت تمام کهکشانها و اقیانوسها کلمه ایست که وداعی جاودانه را در ذهن انعکاس می دهد:خدانگهدار...** \|+\| نوشته شده توسط لیلا در دوشنبه بیست و چهارم تیر 1387 \|


	چند رباعی و دوبیتی مهر خاموشـــــی به لبهایم بنه ای به پادارنـــــده انـدوه عشق کامـــشب از این اتهـــــام ادعا می رود از جان لیلا روح عشق ***** ادعا کردم ز جــــان عاشق شدم لیک دیدم بی گمان عاشق شـدم ادعــــای عشــــق آیا جرم بود؟! این حقیقت را بدان عاشق شـدم *** جـــــاده رویـــــای سبـــــــز آرزو آه زیبـــــــا بــــــود با لبخند تـــــو محو شد در بغض غم آن خاطرات مانــــد دل در حســــــرت پیوند تو *** ای کاش تو همـزبان نبودی با من از چشم تـــرم روان نبودی با من افسوس تمام مهــــــربانان رفتند ای کاش که مهربان نبودی با من *** غزل گفتم که چشمان تو باشم که شاید یکــــدم از آن تو باشم مرا دنیا بهشتـــــی جاودانست اگر مـــرغ غزلخــــوان تو باشم** \|+\| نوشته شده توسط لیلا در پنجشنبه سی ام خرداد 1387 \|


	زنده به گور اي كه دلم گذشتــــه را با تو مـــــــرور مي كند دست فلك ببيـــــن مرا از تو چـــــه دورمي كند گر چه هنوز مي دمد هر نفســـم به عشــــق تو داغ نديـــــدنت مــــرا زنده به گـــــــور مي كند \|+\| نوشته شده توسط لیلا در پنجشنبه نهم خرداد 1387 \|


	نگاه ای که آشنا بــــــودی با نگــــــاه چشمانم شــــــد نگــاه شیدایت ســـــد راه چشمانم گر چه بر حذر بودم از نگـــــــاه چشمانت چشم تو به ناگه شد قبله گـــــــاه چشمانم من زلال باران را در نگــــاه تـــــــو دیدم آسمان عشقت شــــــد سرپنــــاه چشمانم گشت اسیــــــر چشمــــان دلفریب تو ناگه آن نگاه سنگین و ســـــر به راه چشمانم گوئیا که چشمانت با دلم سخنهــــا داشت شک نا به جایم بود اشتبــــاه چشمـــــانم بین شک و تردیدم رفتــــی و شدم تنــــها من چرا گذشتـــــم از این گناه چشمــــانم آه بر دلم افتــــاد عاشقـــــم شدی افسوس می زند کنون فریــــاد دل ز آه چشمـــــانم اینک این منم عاشق اینک این منم شیدا لیک رفته ای زینجا تکیه گــــــاه چشمانم ای که وسعت دریا وسعت نگـــــاهت بود ای که آشنـــــــا بودی با نگـــــاه چشمانم \|+\| نوشته شده توسط لیلا در دوشنبه ششم خرداد 1387 \|


	خواهش آه ای زخمی تـــــرین فریـــاد من خواهش قلبم دگر با کس مـــگو بعد از این تسکین نیــابد درد من مرهم عشق مرا در کس مجــــو او که هر دم با نگاهش می نمود زخم قلبـــــم را مــــداوا...رفته او خاک کو جسم مرا راضی کند مرگ کو با زندگــــی بازی کند تا سرانجام آخریـــن شعر مرا جاودان تـــر از هـــــر آوازی کند \|+\| نوشته شده توسط لیلا در چهارشنبه هشتم اسفند 1386 \|